ต้นเซลโควาหน้าลานป่วย ใบไหม้เป็นสีเหลือง และกิ่งที่หักติดอยู่กับสายไฟ ทุกเช้าพ่อลูบต้นไม้นั้นแล้วพูดว่า เจ้านี่ก็แก่เหมือนกัน
ตอนเด็กฉันห้อยตัวอยู่กับต้นไม้นั้น ฉันนั่งชิงช้าที่พ่อผลักให้ ครั้งหนึ่งฉันแกว่งสูงเกินไปจนหัวชนกิ่งไม้ พ่อรับฉันไว้แล้วจูบหน้าผาก
หลังพ่อเสีย ต้นไม้ก็เริ่มเหี่ยวลงอย่างกะทันหัน ราวกับมันจำสัมผัสมือของพ่อได้ ฉันลองใส่ปุ๋ยและรดน้ำ แต่มันก้มหน้าและไม่พูดอะไร
เช้านี้ฉันเขียนจดหมายถึงต้นไม้ เขียนได้หนึ่งบรรทัดก็หยุด แล้วผูกไว้กับกิ่ง เมื่อลมพัด กระดาษหลุดออกและตกคว่ำลงบนดินข้างราก ฉันขีดไม้ขีดและเผามุมหนึ่งของจดหมาย