ไหของยายหรือย่ายังอยู่ในลาน ฝาแตกเล็กน้อยและมีตะไคร่เกาะ ข้างในไม่มีอะไรเลย ไม่มีเต้าเจี้ยว ไม่มีโคชูจัง ไม่มีอะไร แต่เมื่อเปิดฝา กลิ่นเก่าลึก ๆ ก็ยังลอยขึ้นมา
ทุกเช้าท่านดูแลไหเหล่านั้น เช็ดอย่างประณีตด้วยผ้าเช็ดหน้าสีขาว ฉันนั่งยอง ๆ ข้างท่านและมองมือเหี่ยวย่น ท่านยิ้มโดยไม่พูด แล้วพรมน้ำจากไหเล็กน้อยลงบนผมฉัน
วันที่ท่านจากไป ไหมีรอยร้าวเพิ่มอีกหนึ่งรอย ฉันใช้นิ้วไล้ตามรอยนั้นโดยไม่ให้ใครเห็น บางทีนั่นอาจเป็นคำลาครั้งสุดท้ายที่ฉันมอบให้ท่าน
ตอนนี้ทุกครั้งที่เปิดไหใบนั้น ฉันรู้สึกเหมือนได้นั่งอยู่ในครัวของท่าน ฉันวางจดหมายนี้ไว้ในไห ท่านคงอ่านไม่ได้ ถึงอย่างนั้นทุกฤดูใบไม้ผลิ ฉันจะซื้อฝาใหม่หนึ่งใบ